Paleolit, odnosno starije kameno doba, bio je period u kojem su se ljudi uglavnom bavili lovom i sakupljanjem hrane. Selili su se u potrazi za hranom i skloništem, a oruđe su izrađivali od kamena, kostiju i drugih prirodnih materijala. Njihova umetnost obuhvatala je pećinske slike životinja, male skulpture i predmete rezbarene od kostiju ili rogova životinja.

Figurine Venere su male praistorijske skulpture koje prikazuju ženska tela, često sa naglašenim grudima, stomakom i bokovima. Venera iz Vilendorfa je figurina od krečnjaka, visoka oko 11 cm, nastala približno između 25.000. i 20.000. godine pre nove ere. Njeni naglašeni telesni oblici možda su povezani sa plodnošću ili opstankom, ali njeno tačno značenje nije poznato.

Skulpture iz Lepenskog Vira, praistorijskog nalazišta na desnoj obali Dunava u današnjoj Srbiji, potiču iz perioda oko 6000. godine pre nove ere. Prepoznatljive su po krupnim očima i širokim licima koja podsećaju na riblje glave. Ribolov je imao važnu ulogu u životu ove zajednice, ali tačno značenje skulptura i dalje nije poznato.

Razvoj poljoprivrede i stočarstva omogućio je mnogim zajednicama da se trajno nastane na jednom mestu. Ljudi su gradili kuće, izrađivali keramiku, usavršavali oruđe i stvarali predmete za svakodnevnu upotrebu, ali i za moguće verske obrede. U Čatal Hojuku, na primer, zidne slike i prikazi životinja i lova bili su deo prostora u kojem su ljudi živeli.

Megalit je veliki kameni blok koji se koristi za izgradnju spomenika ili drugih građevina. Stounhendž, u blizini Solsberija u Engleskoj, jedan je od najpoznatijih primera. Njegova izgradnja započela je oko 3000. godine pre nove ere i odvijala se u nekoliko faza. Njegova tačna namena i dalje nije pouzdano utvrđena.

Dvokolica iz Dupljaje je predmet od gline, nastao oko 1200. godine pre nove ere, a pronađen u blizini Vršca, na području današnje Srbije. Prikazuje figuru u dvokolici koju vuku tri ptice dugih vratova. Prema nekim tumačenjima, predmet bi mogao biti povezan sa verovanjima o Suncu, ali identitet prikazane figure i tačno značenje predmeta ostaju nepoznati.

Nil je obezbeđivao vodu, plodno zemljište za poljoprivredu i plovni put za prevoz ljudi i robe. Njegove redovne poplave omogućavale su razvoj poljoprivrede, dok su okolne pustinje pružale prirodnu zaštitu.

Staro kraljevstvo, Srednje kraljevstvo i Novo kraljevstvo.

Egipćani su verovali u život nakon smrti. Izrađivali su grobnice, pogrebne skulpture, slike i druge predmete kako bi odali počast pokojnicima i obezbedili im sve što im je potrebno u zagrobnom životu.

Piramide u Gizi izgrađene su kao kraljevske grobnice faraona Keopsa, Kefrena i Mikerina.

To je način prikazivanja ljudske figure gde su glava i noge prikazane iz profila, dok su oko i gornji deo tela prikazani spreda.

To je likovni princip prema kom su značajnije figure prikazane veće od manje značajnih figura.

Mesopotamija se nalazila između reka Tigra i Eufrata, najvećim delom na teritoriji današnjeg Iraka. Plodno zemljište omogućilo je razvoj poljoprivrede, zahvaljujući kojoj su naselja postepeno prerasla u gradove.

Klinasto pismo je sistem pisanja koji je nastajao utiskivanjem znakova u obliku klinova u glinene pločice.

Zigurat je monumentalna stepenasta građevina povezana sa verskim obredima. Za razliku od egipatskih piramida, nije služio kao grobnica, već se na njegovom vrhu nalazilo svetilište.

Prikazuje kralja kao moćnog vojskovođu. Njegova figura, veća od ostalih, i uzdignuti položaj naglašavaju njegov značaj i poseban odnos sa bogovima.

Ona objedinjuje pisanu zbirku zakona i prikaz Hamurabija pred Šamašem, bogom Sunca koji se povezuje sa pravdom. Ovaj prizor predstavlja zakone kao nešto što ima božanski autoritet.

Poznata je po plavim glaziranim opekama i ukrasima u obliku životinja, uključujući bikove i bića slična zmaju povezana sa vavilonskim božanstvima.

Tri glavne kulture bile su kikladska, minojska i mikenska.

Minojska civilizacija razvila se na ostrvu Kritu.

Na fresci su prikazane figure koje izvode akrobatski pokret preko bika. Tačno značenje ove scene nije poznato.

Mikenske citadele bile su snažno utvrđene masivnim kamenim zidovima, dok su minojske palate uglavnom bile otvorenije i više povezane sa okolinom.

Lavlja kapija predstavlja monumentalni ulaz u mikensku citadelu, ukrašen reljefom dva lava pored stuba. Ona je primer monumentalne skulpture uklopljene u arhitekturu.

Arhajski, klasični i helenistički period.

Kuros je statua nagog mladića, dok je kora statua odevene mlade žene.

Ukrašena je geometrijskim šarama, poput linija, trouglova, krugova i meandara. Na nekim posudama prikazane su i pojednostavljene ljudske i životinjske figure.

Dorski red ima jednostavne, masivne stubove; jonski red prepoznaje se po spiralnim ukrasima, odnosno volutama, na kapitelima; a korintski red po kapitelima ukrašenim listovima akantusa.

Kontrapost je položaj tela u kojem se njegova težina uglavnom oslanja na jednu nogu. Na taj način figura deluje prirodnije i opuštenije.

Partenon je bio posvećen boginji Atini i nalazi se na Akropolju u Atini.

Helenistička skulptura često naglašava dramatične pokrete, snažne emocije, individualni karakter i širi raspon ljudskih likova.

Nika sa Samotrake prikazuje dinamičan pokret i lepršavu draperiju, dok Grupa Laokont izražava bol, napetost i snažne emocije.

Živeli su uglavnom u centralnoj Italiji, u oblasti poznatoj kao Etrurija. Njihova civilizacija doživela je procvat približno od 8. do 3. veka p. n. e.

One sadrže predmete, skulpture i zidne slike koji otkrivaju etrurske običaje, društveni život, verska verovanja i shvatanja zagrobnog života.

Uglavnom se koristila terakota, odnosno pečena glina. Bronza se takođe koristila za izradu statua i manjih predmeta.

Prikazuje muškarca i ženu kako zajedno leže na ležaju, kao da prisustvuju gozbi. Delo odražava značaj gozbi, društvenih odnosa i pogrebnih običaja u etrurskoj kulturi.

To je oslikana statua od terakote koja je služila kao ukras hrama. Njena energična poza, izražajno lice i detaljno prikazani nabori odeće pokazuju osoben karakter etrurske skulpture.